Verhalen Categorie
Verhalen Selectie
. ongelezen alle (login!)
. alle alle (10915)
. #buiten (1498)
. #comingout (256)
. #cruising (3400)
. #date (1521)
. #eerstekeer (1737)
. #familie (453)
. #fetish (805)
. #groep (1663)
. #jonger met ouder (1769)
. #massage (136)
. #sm (513)
#sport (502)
. #niet erotisch (65)

series/reeksen
. series (3889)
. reeksen (881)
. korte verhalen (1078)



Als je een cijfer geeft voor een verhaal kun je altijd zien welk verhaal jij al gelezen hebt


Gekozen: homo, biseks, hetero verhalen inclusief series en reeksen
Geselecteerd: #sport


Gemiddelde cijfer: 8.2


thei

10 verhalen op DG

serie
Een verrassende reis 10/10

Hoofdstuk tien en Epiloog Die avond hebben Kees en ik een heel lang en serieus gesprek gehad. Voor ons stond wel vast dat wij samen verder wilden en dat niets ter wereld daar ooit tussen kon komen. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat wij ieder voor zich onze ouders in zouden lichten, en dat we dan wel zouden zien hoe het verder ging. In ieder geval hadden we het prachtige aanbod uit Breda achter de hand zodat we altijd ergens op terug konden vallen. Het gesprek van Kees met zijn ouders verliep achteraf nog vrij rustig. Het bleek dat ze al enige tijd een vermoeden hadden dat er tussen ons meer was dan gewone vriendschap en ze waren er beslist niet blij mee. Hun voorstel/eiswas dan ook dat wij elkaar een tijd niet zouden zien omdat ze er van overtuigd waren dat het dan wel over zou gaan. Vooral wanneer Kees dan ook zou proberen een vriendinnetje te krijgen veronderstelden ze dat zijn homoseksualiteit wel over zou gaan. Daarop zeiKees dat hij geen van deze voorstellen zag zitten en dat dit ook beslist niet zou gebeuren. Voor zijn ouders leek daarmee de kous af en moest hij het zelf maar weten. “Maarverwacht niet dat we het voor jou opnemen wanneer onze familie en kennissen er schande van spreken, want je begrijpt toch hopelijk wel dat het natuurlijk ongehoord is dat jij “zo” bent” werd daar nog wel aan toegevoegd. Bij mij thuis brak ronduit de pleuris uit. Mijn moeder begon hysterisch te gillen en mijn vader wist geen bemoedigender woord uit te brengen dat:“Als ik ooit zie dat je met een vent ligt te flikflooien, dan breek ik eerst al jullie botten en sla je vervolgens de kop van de romp!”. Op zijn vraag of ik dat goed begrepen had heb ik bevestigend geantwoord en ben naar mijn kamer gegaan. Gelukkig brak ik zodra ik op mijn bed lag in tranen uit en heb vreselijk gehuild. Dat luchtte heel erg op en toen ik tot bedaren was gekomen kon ik heel helder denken. Voor mij stond vast dat dit mijn laatste nacht in het ouderlijk huis zou worden. De volgende dag was ik de eerste twee uren vrij van school. Ik was vroeg wakker en had al vrij snel de zaken op een rij. Nadat na vader ook mijn moeder naar haar werk was vertrokken was ik alleen thuis en kon mijn plan uitvoeren. Ik wist waar mijn ouders hun trouwboekje hadden opgeborgen. Ik pakte dit uit de lade en met rode pen scheef ik naast de vermelding van mijn geboorte in rode letters: Dit kind is een miskleun en bestaat niet meer!. Dit was mijn wraak, wanneer ik dan in hun ogen geen bestaansrecht meer had, dan mocht dat ook officieel vastgelegd worden. Bovendien bespaarde het mij een hoop hoofdbrekens omdat deze boodschap zo duidelijk was dat ik verder geen briefje achter hoefde te laten. Ik legde het trouwboekje opengevouwen op tafel en als ze het vonden dan was de boodschap duidelijk. Zij hoefden niet verder te leven met een homozoon want ik was immers hun zoon niet meer! Ik pakte mijn kleding en een aantal persoonlijke spullen in een groot koffer. Dit bond ik op mijn fiets en reed er mee naar het station waar ik het in een bagagekluis zette. Vervolgens informeerde ik of ik ook een fiets mee kon nemen in de trein naar Breda, ook dat bleek te kunnen. Vervolgens reed ik naar school waar ik, alsof het was afgesproken precies gelijk met Kees kwam aanrijden. Hij vertelde mij hoe het bij hem thuis was gegaan, en dat ik dus bij hem thuis niet meer zo welkom was. Kees schrok heel erg toen hij hoorde dat ik de laatste nacht in mijn ouderlijk huis had doorgebracht. “En nu???” Ik vertelde Kees dat ik mijn spullen al op het station had staan en dat ik vanaf vanavond in Breda woonde. Dit vond Kees heel erg maar zag ook zo gauw geen ander mogelijkheid. Hij wilde alleen even bedenktijd om te weten wat hij ging doen. Dat leek mij ook het beste. Voorlopig zouden we elkaar toch nog op school treffen want ik zou niet onmiddellijk in Breda een school hebben. En ik wilde geen school uitval want het was voor ons meer dan duidelijk dat hoe belangrijk het was dat wij zo gauw mogelijk onze opleiding hadden afgerond, en zelf de kost konden verdienen. Na het laatste lesuur bracht Kees mij naar het station. Ik kocht een kaartje met fietstoeslag, pakte mijn koffer uit de kluis en ging naar de trein. Voordat ik instapte nam ik afscheid van Kees. Een beetje onwennig. Nog nooit hadden we elkaar in het openbaar gezoend, maar wij begrepen beiden dat we bij dit afscheid niet met een simpel “Hoi en tot morgen” konden volstaan. Het voelde vreemd maar ook heel erg goed toen wij elkaar stevig omhelsden en een stevige zoen, vol op de mond gaven. Met moeite lieten we elkaar los en om het afscheid niet nog beladener te maken stapte ik maar gauw in de trein. Die vertrok spoedig en daarmee kwam er abrupt een einde aan de tijd als onbezorgde puber. Mijn tijd als volwassene was begonnen al had ik er geen idee van hoe dit precies verder zou gaan. Ik kan je zeggen dat ik, eenmaal in Breda toch wel een beetje met lood in mijn schoenen naar de Jacob Catssingel fietste. Geheel onnodig bleek later want ik werd er letterlijk met open armen ontvangen. Stef en Andrew konden natuurlijk niet weten wanneer ik mijn ouders zou informeren. Dat ik na mijn bekentenis op straat zou staan stond voor hen vast. De logeerkamer stond dan ook helemaal klaar ik kon zo mijn intrek nemen. Ik heb het schooljaar afgemaakt vanuit Breda. Tijdens de grote vakantie is Kees ook hier komen wonen en het examenjaar hebben we hier in Breda gedaan. Met z’n vieren hebben we een aantal hele gelukkige jaren gehad. Helaas zijn Stef en Andrew een paar jaar geleden bij een ernstig auto-ongeluk om het leven gekomen. Toen hun testament werd geopend bleken wij daarin te staan als hun enige erfgenamen. Van de ene op de andere dag konden we ons redelijk vermogend noemen. Mits we aan hun voorwaarden zouden voldoen. “En dat was?’ vroeg ik aarzelend. “Wij mochten dit huis, de inboedel, hun spaargeld en hun aandelenpakket, het onze noemen, op voorwaarde dat wij alle twee zo mogelijk door een baan in ons onderhoud zouden voorzien en dit huis een veilig toevluchtsoord zou blijven voor mensen die vanwege hun geaardheid in de problemen zaten”. En dat zien wij heel ruim en daarom was het voor ons vanzelfsprekend dat wij jou onderdak zouden verschaffen. Ik kan toch het risico niet lopen dat zo’n lekker ding op een bankje in het park slaapt in plaats van in dit heerlijke bed? “Dat snap ik nu wel, en ik vind het heel bijzonder dat jij mij zo in vertrouwen hebt genomen, maar ik geloof wel dat ik nu toch echt moet gaan slapen”. Dat vond Steve ook en zo kwam er een einde aan deze toch wel heel erg bewogen dag. Die ochtend werd Luc wakker en heel even wist hij niet waar hij was. Dat duurde overigens maar enkele ogenblikken want toen hij zijn ogen goed open had en het enorme bed zag waar hij op lag wist hij het meteen weer en was ook klaarwakker. “Goeiemorgen” klonk het als uit een mond. En keek in de vrolijke gezichten van Steve en Kees, die beiden piemeltje naakt ieder aan een kant van een enorme bedtafel zaten te genieten van een heerlijk ontbijt. Ook zin in een croissantje met een sapje, of heb je liever gelijk zwarte koffie?Whaaw wat een ontwaken. Luc kwam overeind en deed geen enkele moeite om zijn enorme ochtend erectie te verbergen. Hij voelde wel dat er eerst wat ruimte gemaakt moest worden om de koffie te kunnen bergen. dus jumpte hij van het bed en ging eerst naar het toilet om zijn blaas te legen. Terug in de slaapkamer schoof hij aan de kop van de tafel aan waar al een dampende verse kop koffie op hem stond te wachten. “Ja dat is het voordeel van de nachtdienst, dan ben je vroeg op en heeft de bakker verse spullen klaar”. Ik wek Steve dan met de ontbijtspullen en daarna gaat hij het bed uit en ik erin”. “Nou dat is dan heel goed geregeld’ sprak ik, genietend van mijn verse koffie en croissant. Steve hoeft vandaag pas om 2 uur te beginnen dus ik denk dat jij het beste straks, wanneer je tenminste je naaktheid bedekt hebt, maar naar het ziekenhuis moet gaan om te zien hoe het is met je vriendje. Ik ben na mijn dienst even op de afdeling wezen kijken en daar wist men te vertellen dat hij aan een stuk heeft doorgeslapen. Volgens mij heb jij die arme man helemaal uitgeput op zijn reis vanuit het zonnige zuiden naar hier. Zei Kees met een veelbetekenende blik op zijn gezicht. Maar hoe dan ook, ging hij verder, er is na een operatie geen beter medicijn dan rust, dus ik denk dat hij er heel gauw bovenop zal zijn. Trouwens, als hij uit het ziekenhuis mag dan lijkt het mij het beste dat jullie gewoon een poosje bij ons logeren zodat die arme jongen wat rust krijgt en aan kan sterken. Dat was natuurlijk een geweldig aanbod en ik kon er dan ook alleen maar van harte mee instemmen. Na het ontbijt werd de bedtafel aan de kant geschoven, Kees kroop onder een dekbed, en terwijl Steve de ontbijtspullen op een dienblad plaatste besloot ik hen maar even samen te laten en de douche op te zoeken. Hoe zeer zij beiden behoefte hadden om effies samen te zijn bleek wel toen ik na een langdurige verblijf onder de heerlijke stortdouche mezelf aan het afdrogen was. De deur ging langzaam open en Steve kwam met glinsterende oogjes en een glimmende paal waar nog een lange sliert geil aan bungelde de douche oplopen. “Was het lekker? ” vroeg ik hem. “Heerlijk” was het antwoord, stapte in de douche en draaide daar de kraan wijd open. Eenmaal beneden pakte ik de krant, de eerste Nederlandse sinds weken, en las het laatste nieuws. Toen Steve beneden kwam spraken we af dat ik naar het ziekenhuis zou gaan en daar kijken hoe het ging. De heren zouden om half een warm eten. Dan was Kees inmiddels wakker en had Steve de tijd om daarna rustig naar het werk te gaan. In principe kon ik dan gewoon aanschuiven, maar als het anders was dan moest ik vanuit het ziekenhuis maar even bellen. Wanneer Marc het ziekenhuis uit mocht dan konden we voorlopig onze intrek bij de heren nemen. We hoefden dan niet ver te reizen, alles was geregeld en indien nodig was het ziekenhuis vlakbij. We moesten maar zien wat we deden, maar dat aanbod stond. In het ziekenhuis mocht ik zonder veel problemen doorlopen naar de afdeling, maar de kamerdeur zat dicht en er brandde en rode lamp boven. . Oeps. Er zal toch niks ergs zijn? Vertwijfeld keek ik in het rond en klampte de eerste de beste verpleegster die ik zag lopen aan. “Is er iets met Marc Swets”? vroeg ik haar, ik zie dat de deur dicht zit. “Oh nee hoor”stelde ze mij gerust. De dokter doet zijn ronde en is nu bij hem. Ik denk dat je er wel bij mag, loop maar even mee. We gingen de kamer op en inderdaad stond er een vrouw bij Marc die inmiddels, dat zag ik wel, gewassen en geschoren rechtop in bed zat. Oh wat had ik hem graag even om de nek gevlogen, maar ik hield het netjes en beperkte me tot een nadrukkelijk “goeje morgen”. De arts draaide zich om en stelde zich voor als Bianca van Zon. Ik heb mijnheer hier net onderzocht en ik moet zeggen dat ik heel tevreden ben. Zoals ik het nu bekijk zou hij morgen wel naar huis kunnen, maar ik hoor net dat hij alleen woont en ook nog een eindje weg. Als hij hier morgen weg gaat is hij natuurlijk nog lang niet zover hersteld dat hij helemaal voor zichzelf kan zorgen. Bovendien is het niet goed wanneer er geen enkel toezicht is. Hij heeft tenslotte een behoorlijk buikwond en hoewel de kans klein is kan daar altijd iets mee gebeuren. Ik denk dat ik jullie dan nu maar even alleen laat, dan kunnen jullie samen bekijken wat er mogelijk is. Ik overleg nog wel met de verpleging hoe je vandaag het beste de revalidatie kunt inzetten. Morgenvroeg kom ik weer even kijken en als het dan is zoals ik hoop en verwacht dan mag je aansluitend hier weg. Ze draaide zich om naar de deur en beende met de assisterende verpleegster de kamer uit. Marc strekte zijn armen uit naar Luc en deze wilde zich maar wat graag laten vangen. Ondanks alles wat Luc de afgelopen avond en nacht had mee gemaakt, er bleek voor hem toch maar één echte kanjer te zijn en die lag hier in dat bed en die sloot hij nu stevig in zijn armen. Na een tijdje intensief tongworstelen lieten ze elkaar eindelijk wat los en stelde Luc de vraag “Hoe gaat het?” “Ik vind dat je het wel lekker doet” was de droge opmerking van Marc. “Oh vind je dat, is even kijken of ‘hij” dat ook vindt en direct schoof hij met zijn hand onder de deken om, heel voorzichtig, te voelen ofer weer wat leven in de brouwerij daar onder zat. Dat viel niet tegen want het bleek dat ondanks alle ingrepen in dat gebied, Marc met een joekel van en stijve in zijn bed lag. Luc kon het niet laten om hem even vol in zijn handen te nemen en begon langzame trek bewegingen te maken. Hij zag dat Marc zijn hoofd achterover op het kussen legde en met gesloten ogen afwachtend lag te genieten. Vanwege het dokters bezoek was het gordijn nog altijd zover dicht dat ze volledig uit het zicht waren van iemand die de kamer op zou komen lopen. Dus nam Luc rustig de tijd om zijn maatje eens even lekker van zijn ODOL af te helpen. Dat dit binnen 24 uur na de operatie al nodig was bewees maar eens hoe gezond en hoe geil onze chauffeur feitelijk was. Dat duurde overigens niet zo heel lang. Al na een minuutje trekken reikte Marc, nog altijd met gesloten ogen naar het nachtkastje waarop en doos tissues stond, pakte er een uit en gaf die aan Luc. Die begreep onmiddellijk wat er aan de hand was en in een vloeiende beweging schoof hij deze om de dikke paal, die op het punt stond zijn geilheid uit te braken in het papier. Luc voelde heel goed hoe twee, drie, krachtige stralen in zijn met papier bedekte hand spoten. Oehawaaah kreunde Marc, dat was lekker, en nodig vulde Luc aan. “We kunnen in ieder geval vaststellen dat een van de revalidatiedoelen van mijnheer Swets inmiddels bereikt is”. Nadat Luc de tissue in de prullenbak had gekieperd en zijn handen afgespoeld, was het de hoogste tijd om weer eens serieus te praten. Luc vertelde in het kort op wat voor een bijzonder logeeradres hij terecht was gekomen. En ook dat het mogelijk was dat Marc daar na het ontslag uit het ziekenhuis ook naar toe zou kunnen om nog wat aan te sterken. Besloten werd dat Luc terug naar “de mannen” zou gaan om het een en ander te bespreken. Daarna konden ze dan bekijken of de dokter dit ook zag zitten af dat Marc toch nog langerin het ziekenhuis moest blijven. Er was heel veel te bepraten. Beiden waren zo zeker van hun gevoel dat ze er niet aan twijfelden dat zij vanaf nu bij elkaar zouden blijven. Ze woonden niet ver van elkaar dus konden voorlopig gemakkelijk “latten”, maar het zou wel vooral “palen”worden, stelden ze lachend vast. Toen rinkelde het mobieltje van Luc. “Moeder” stond er in het schermpje. Luc schrok zich te pletter want dit was het laatste wat verwachtte. Hij nam de oproep aan en melde zich zo opgewekt mogelijk: “Met Luc” “Jongen waar zit je???!Je weet dat ik je niet gauw op je mobiel lastig val, maar je vaste telefoon wordt maar steeds niet opgenomen. Ik begon me al zorgen te maken dat je ergens in een ziekenhuis lag”. “Mam, geen zorgen, ik lig niet, maar ik zit in een ziekenhuis”. Whaaat, jongen toch, wat is er gebeurd!”. Marc heeft onderweg een acute blindedarm ontsteking gekregen en is in Breda geopereerd. Op dit moment zit ik bij hem en hij maakt het naar omstandigheden heel goed. Er is echter zoveel gebeurd dat ik er geen moment aan gedacht heb om jullie te informeren. Sorry maar het is niet anders”. “Jongen dat geeft niks ik ben veel te blij dat ik je weer hoor en dat alles goed is met je. Trouwens Marc… Marc, dat is toch die aardige chauffeur die jou een lift gegeven heeft?”. “Ja ja dat is hij”. En jij zit nu ’s morgens om half tien, buiten bezoekuur aan zijn bed terwijl hij bijkomt van een operatie”. “ Ja hoezo?”. “Nou niks, maar ik denk dat ik het wel goed gezien heb en dat die Marc voor jou inmiddels wat meer is dan een aardige chauffeur die jou een lift aanbood. ”Toen begon Luc echt te stotteren. Wat moest hij zeggen? Ofschoon hij goed met zijn ouders overweg kon had hij met hen nog nooit over zijn gevoelens voor jongens gesproken. Volgens Luc verwachtten zijn ouders niets anders dan dat hij een keer met een meisje thuis zou komen en eigenlijk ging hij daar zelf ook wel van uit. Waarom niet? Ofschoon hij sommige jongens wel leuk vond om te zien, hij voelde zich ook niet echt homo. Lieve schat je hoeft niet te gaan stotteren ik kan je alleen maar zeggen dat dit voor je vader en mij absoluut geen verrassing is. Dat jij niet met een meisje thuis zou komen was voor ons al heel lang duidelijk. Maar wij vonden wel dat wij dit gewoon rustig aan jou over moesten laten en je op geen enkele manier beïnvloeden. “Maar hoe wisten jullie dat dan” vroeg Luc aan zijn moeder. Ach kind, ik zou je vele voorbeelden kunnen geven, maar daar is het nu niet de tijd voor. Ik ben heel blij dat ik je weer even gehoord heb en ik hoop dat het met Marc gauw helemaal goed komt. Je moest eens weten hoe blij ik voor jullie beiden ben, want al hebben we Marc dan nog maar een uurtje gezien, we vonden het een hele sympathieke jongen. En dat jij dat ook vond was voor ons absoluut en meer dan overduidelijk. Je zou anders nooit, halsoverkop met een vreemde vrachtwagenchauffeur op pad gegaan zijn. Wij zijn nu heel rustig richting Nederland aan het varen, maar het zal nog wel een kleine twee maanden duren voor we weer thuis zijn. Het weer is hier geweldig en het land zoals altijd: fantastisch. Dus wij vermaken ons wel, zorgen jullie maar goed voor jullie zelf. We bellen nog wel eens. Daaaaag en doe vooral de groeten aan Marc en wens hem beterschap. Zo, dat was dat. Ppppffff Luc moest er wel even van bijkomen. Hij had zich over zijn coming out nog helemaal geen voorstelling gemaakt, maar dat het zo snel en simpel zou gaan was werkelijk niet voorstelbaar, sommige dingen bedenk je niet, die gebeuren gewoon, dat bleek nu wel weer eens. Toen Luc weer bij zijn positieven was boog hij zich spontaan over Marc die een beetje was ingedommeld en gaf hem een stevige zoen. “Zo”, schrok Marc, “waar heb ik dat aan verdiend”? “Gewoon omdat ik je lief vind. Maar nu moeten we toch eens serieus bedenken hoe we verder gaan. Stel dat jij morgen naar huis mag, hoe zie je dat voor je?”. Nou ik hoor je net zeggen dat we eventueel bij Steve en Kees kunnen logeren en dat lijkt me wel wat. Ik voel me eigenlijk best wel prima maar ik denk niet dat als ik overeind kom dat ik dan gelijk vol aan de bak kan. “Nou, nou”, dat weet ik nog niet zo zeker: “Dat stukje wat zojuist overeind kwam functioneerde anders optimaal!” grapte Luc. ”Maar je hebt gelijk, je zult het toch even rustig aan moeten doen en dan lijkt me een logeeradres om de hoek van het ziekenhuis helemaal niet verkeerd”. Aldus werd besloten dat Luc naar “de jongens”zou gaan om een en ander af te spreken. Marc zou zoveel mogelijk rust nemen om aan te sterken en vanmiddag zou Luc weer terug komen tijdens het reguliere bezoekuur. En zo kon het gebeuren dat de andere morgen twee mannen het ziekenhuis verlieten op weg naar de nabij gelegen Jacob Catssingel. Na een logeerpartij van een week was Marc voldoende aangesterkt om weer zelfstandig te kunnen gaan wonen. Wel zelfstandig maar niet meer alleen. In deze week waren Luc en hij tot de conclusie gekomen dat ze hun levens zoveel als mogelijk was wilden delen. Een paar dagen eerder waren ze met een gehuurd bestelbusje eerst naar Dordrecht gegaan om daar wat spullen van Luc op te halen. Vervolgens doorgereden naar Zwijndrecht om deze in het huis van Marc, te plaatsen. Het was een heel bijzonder moment toen ze de woning van Marc binnen gingen. Uiteraard voor Luc die voor het eerst zag waar hij zou komen te wonen. Maar ook voor Marc die onverwacht een veel langere tijd van huis was geweest en de woning als vrijgezel had verlaten en er nu met zijn vriend en huisgenoot in trok. Terwijl Marc de reclamefolders opruimde en de post nakeek ontfermde Luc zich in de keuken over het koffiezet apparaat. Nadat ze hun eerste bakje in de gezamenlijke woning hadden genuttigd trokken ze naar de boven verdieping om die te “inspecteren”. Als laatste liet Marc Luc de slaapkamer zien. Ofschoon niet zo groot als bij Kees en Steve, stond daar toch ook een heel ruim en comfortabel twee persoonsbed. Het duurde dan ook niet lang of de beide vrienden waren, volledig naakt, verwikkeld in een liefdesspel dat iedere fantasie te boven gaat. Zo helemaal op hun eigen stekje vielen alle remmen van hen af en gaven zich volledig en onvoorwaardelijk aan elkaar. Misschien niet helemaal verstandig maar ach……. . het was heerlijk. Epiloog Een jaar later. Niet ver van Beziers tufte in het Canal du Midi een motorjachtje, op weg naar een oude loswal om daar de nacht door te brengen. Aan boord twee mannen die het zo te zien heel goed met elkaar konden vinden. Het bootje was eigendom van de ouders van een van de mannen, die ieder jaar de zomermanden met hun bootje door Frankrijk trokken. Hun tocht werd dit jaar onderbroken doordat hun zoon en zijn vriend gedurende drie weken hun vakantie aan boord wilden doorbrengen. De “jongens” waren met de auto naar Lyon gereden en daar aan bord gegaan. De ouders waren met die auto terug naar Nederland gereden en zouden over drie weken naar de plaats rijden waar de jongens dan waren. Ze zouden rustig aan varen en hadden alle tijd. Er was maar één must: Ze wilden per sé een nacht aan deze loswal door brengen. Dit was de plek van hun eerste ontmoeting. Achteraf bezien was dit de plaats waar ze hun laatste avond alsvrijgezel beleefden. Na die avond waren ze voorgoed een stel. Na het avondeten liepen ze, een stukje de wal op, zonder iets te zeggen wisten ze van elkaar wat ze wilden zien. De open plek omgeven door bomen en struiken waar je zo gemakkelijk een truck kon parkeren. En het was blijkbaar niet alleen chauffeur Marc die dit plekje kende. Ze hadden nauwelijks vijftig meter door de struiken gebanjerd of ze ontwaarden door het bladerdek een grote truck. Eenmaal op de plaats aangekomen zagen ze een Nederlandse wagen waarvan de chauffeur op en tafeltje naast de cabine met ontbloot bovenlijf een maaltijd aan het brouwen was. Toen de chauffeur opkeek van zijn potje en de beide mannen uit het bos zag komen, konden zowel Marc als Luc een whooow nauwelijks onderdrukken. Wat een stuk! Rond de dertig mooi gespierd maar niet overdreven, en een uitstraling…! Er werd kennisgemaakt en de chauffeurbleek Jan te heten en kwam uit Helmond. Hij was onderweg van Spanje naar Nederland en wilde hier de nacht doorbrengen. Het duurde niet lang of ze waren in een geanimeerd gesprek gewikkeld terwijl Jan zijn potje leeg peuzelde. Toen hij zijn spullen wilde afspoelen stelde Luc, voor dat Jan als hij daar me klaar was naar hun boot zou komen om daar samen en bak koffie te drinken. Terwijl Marc enthousiast knikte, nam Jan de uitnodiging direct aan. “Ik maak de boel schoon, knap me wat op en dan zien jullie mij wel verschijnen”. En zo gebeurde het ook. En nadat ze met z’n drieën hun koffie gedronken hadden kwam er een flesje wijn op tafel. Omdat het wat frisser werd besloten ze in de kajuit verder te praten. En waarover ging dat gesprek……? Niet veel later lag er in het Canal du Midi een bootje. Het lag er zo rustig en stil, leek het. Want omdat het zo aardedonker was kon je niet zien dat het bootje allesbehalve rustig in het water lag, en stil was het er ook zeker niet! De geluiden die vanuit de kajuit te horen waren lieten niets te raden over. En honderd meter verderop? Daar stond een truck goed afgesloten, maar volkomen eenzaam. Zijn chauffeur, die de volgende ochtend vanaf de loswal door de struiken kwam lopen, opende het portier, startte de motor en vertrok terwijl hij als groet even op de claxon drukte. Hij glimlachte, hij deed dit werk al bijna tien jaar, maar dit was ook voor hem, beslist eenverrassende reis! Lieve lezers heel erg bedankt voor jullie support. Jullie zijn zo enthousiast dat ik graag een vervolg zou schrijven, maar dat zit er niet in. Dit verhaal heb ik al een paar jaar geleden geschreven maar ik heb sindsdien geen idee meer gekregen hoe ik, zonder in herhaling te vallen, een nieuw verhaal zou kunnen verzinnen. Zoals jullie gemerkt hebben ben ik niet zo van de verhalen met“een wip in twintig regels”. Die verhalen zijn ook leuk maar dat moet een ander maar doen. Als jullie suggestie hebben om op dit verhaal door te borduren dan hoor ik dat graag, verwacht daar niet te veel van maar als jullie suggesties hebbener iets van te maken. Dus jullie reacties blijven heel welkom Groetjes Thei ......

1 reacties 128 bekeken cijfer: 8.8(20)

Gemiddelde cijfer: 8.2


thei

10 verhalen op DG

serie
Een verrassende reis 9/10

Het voorlaatste deel al weer. Dank voor de fijne reactie op de voorgaande en ik hoop dat jullie dit deel ook kunnen waarderen. 9 Er werd open gedaan door een man die duidelijk van Indische afkomst was en ik wilde me al verontschuldigen omdat ik er van overtuigd was aan het verkeerde adres te zijn toen hij zei: “Jij bent Stephan van Haaren neem ik aan”? “Ja dat klopt”. “Nou kom maar binnen. Stef is nog boven maar hij zal zo wel komen”. Hij stelde zich voor als Andre Matulesi en schudde me hartelijk de hand. Hij ging me voor naar de woonkamer, bood me daar een zitplaats aan en vroeg wat ik wilde drinken. “Ik lust wel een kop koffie” Dat komt goed uit want ik heb net vers gezet, Wij drinken rond deze tijd als we uit ons werk komen ook altijd koffie. Voor mij werd in enkele minuten duidelijk dat ik in een huishouden van mannen was terechtgekomen. Het was er netjes, gezellig ingericht, opgeruimd, maar de “woman’s touch”ontbrak dat was duidelijk. Op het moment dat Andre met de koffie uit de keuken kwam ging de deur naar de gang open en kwam “oom” Stef binnen. Hij stond perplex toen hij me zag. De gelijkenis tussen ons op dezelfde leeftijd was inderdaad verbluffend en zei: ”Heb ik dan toch een zoon?” “Dat geloof ik niet maar u heeft wel een neef en dat ben ik!”. Nadat we elkaar een hand hadden gegeven en aan de koffie zaten werd Stef heel ernstig. “Stephan” zei hij “ik weet niet of ik blij moet zijn dat je me hebt gevonden. Wat je niet hebt kun je ook niet verliezen. Ik had een grote familie die ben ik van de ene op de andere dag kwijt geraakt. Daarover heb ik heel veel verdriet gehad maar daar ben ik nu wel overheen. Maar nu kom jij en dat betekend onherroepelijk weer een stuk familie die ik zal verliezen of opnieuw een jongeman die zijn familie kwijtraakt”. “Hoe bedoelt u dat? “. Stef keek me indringend aan en vroeg: “Heb je werkelijk geen idee, of wil je weten of jou vermoedens juist zijn?” Ik moest even nadenken want deze vraag had ik niet verwacht. “Ik heb wel vermoedens, maar wil weten wat er is gebeurd om te weten wat me te wachten staat”. Hoezo “te wachten staat? ‘ Ik voelde dat ik rood werd tot achter m’n oren maar ik durfde niet uit te spreken wat ik bedoelde. ‘Oom keek me nog eens indringend aan en zei “Alles op z’n tijd jongen, maar je hoeft ons niets te vertellen wat je liever nog voor je houd. Daarop keek hij even naar Andre en die beantwoordde zijn blik met een warme glimlach en een nauwelijks merkbaar hoofdknikje. Voor het geval je het nog niet weet: Ik ben homo en gelukkig is André dat ook want zodoende hebben we de problemen die ieder van ons te verwerken heeft gehad overmeesterd en zijn we er als twee gelukkige en veel sterkere mensen uitgekomen. “Nou dan ben ik dus niet de eerste homo in de familie” was mij spontane reactie. Stef keek me aan en vroeg; “En dat is algemeen bekend?” “Nee natuurlijk niet dat weet alleen Kees” zei ik voor dat ik besefte wat ik zei vroeg Stef: “Wie is Kees”. Ik voelde dat ik helemaal rood werd omdat ik ons geheim dat we toen al vijf jaar heel zorgvuldig bewaarden hier zomaar verraden had, want dat ik nu niet meer terug kon was duidelijk. “Kees is mijn vriend, dat weet iedereen, maar dat wij meer dan vrienden zijn en ook intens van elkaar houden weet nog niemand, behalve jullie nu”. “Dan had ik het toch goed gedacht”. “Wat?” vroeg ik onnozel. “Dat je ook homo bent”. “Is dat dan te zien?”vroeg ik verschrikt. “Nee hoor maak je geen zorg maar ik voelde het”. En dat is waarschijnlijk hetzelfde gevoel wat jouw heeft doen besluiten naar mij op zoek te gaan. Ik weet niet hoe dit af gaat lopen maar ik moet je zeggen dat ik je een sympathieke knul vindt die ik heel graag zou willen behoeden voor ellende. Maar dat is helaas niet altijd te voorkomen. Dat hebben wij, en hij keek daarbij veelbetekenend naar André, helaas maar al te zeer moeten ervaren. Ik heb onze familie natuurlijk al een lange tijd niet gezien, maar ik betwijfel of ze hun opvattingen over homo’s hebben bijgesteld. Ik vrees dat er nog steeds slechts twee smaken zijn: “Normaal doen of voorgoed verdwijnen”. “Nou daar kon u wel eens gelijk in hebben” viel ik hem spontaan bij, “Want ik moet er niet aan denken dat ik thuis moet gaan melden dat ik op jongens val”. “Kijk dat bedoel ik zei Stef. En ga er maar gerust van uit dat de omgang met ons tot een zelfde sanctie zal leiden. Daarom heb ik ook gezegd dat je wat mij betreft éénmaal hier mag komen om ons verhaal te horen. Daarna zul je ook wel tot het besef komen dat het niet mogelijk zal blijken om èn met ons contact te onderhouden en ook de andere familiebanden aan te houden. Maar laat ik beginnen bij het begin want alleen zo krijg je een goed beeld. En Stef begon te vertellen: Nadat ik mijn HBS diploma had behaald stond ik voor de keuze, of een baan zoeken of verder studeren. Een baan zag ik nog niet zo zitten maar voor een universiteit was geen geld. De Koninklijke Militaire Academie in Breda leek mij daarom een goed optie. Als ik daar zou worden toegelaten zouden de opleidingskosten voor rekening van Defensie komen. Maar er was nog iets anders, dat ik toen nog absoluut geen naam kon geven. Het leek me erg leuk om in een werkomgeving te zijn waar ik omringd zou worden door mannen. Denk er om het was 1955, er waren twee soorten mensen, mannen en vrouwen en die trouwden met elkaar. Andere smaken waren er niet! Ik zal je niet vermoeien met alles wat me in de opleiding ten deel viel. Ik kan je zeggen dat het, interessant, leuk en bij tijd en wijle ook echt wel zwaar was. Maar tegen het einde van de opleiding ging het niet goed met me. Ik voelde me dikwijls gammel maar er werd nooit een oorzaak gevonden. Uiteindelijk belande ik in de ziekenboeg, opname ter observatie heette dat toen, Dat betekende dat je veertien dagen absoluut in bed moest blijven en er in die tijd allerhande onderzoeken en testen werden uitgevoerd. Zelfs naar de toilet gaan of je wassen bij de wastafel was er niet bij, alles gebeurde op bed. Nu zou je zeggen: “Alleen daarom zou je al ziek worden”, maar deze aanpak werd in die tijd als de gewoonste zaak van de wereld beschouwd. Op die ziekenboeg werkte een Molukker als hospitaalsoldaat en hij was het die de eerste morgen met een teiltje water bij mijn bed stond. Hij stelde zich voor als korporaal Matulesi en vertelde dat hij mij een wasbeurt kwam geven. Volgens mij was het sinds mijn vroege kindertijd niet meer voorgekomen dat ik door een ander (mijn moeder) werd gewassen en ik vond het dan ook helemaal niets. Ik vertelde dat ik dat prima zelf kon en stelde dan ook voor dat hij mij met dat teiltje alleen zou laten en terug zou komen zodra ik klaar was. “Van Haaren, ook in dit hospitaal geldt de krijgstucht en het wassen van de patiënten is voor mij een dienstopdracht en het gewassen worden is voor u een oefening waaraan u zich niet kunt onttrekken” en daar kon ik het mee doen. Zeer tegen mijn zin begon Matulesi aan zijn dienstopdracht en toen hij die na een kwartiertje had afgerond lag ik er schoon en fris bij en moest bekennen dat ik wel eens zwaardere oefeningen had ondergaan. Nadat ik zo’n dag of tien in dat bed had gelegen merkte Andrew (we noemden elkaar inmiddels als er niemand bij was bij de voornaam) op dat mijn schaamhaar wat langer was geworden. Ik heb dat namelijk altijd heel kort geknipt en houdt dat gewoonlijk elke dag even bij. Ik was wel verrast dat Andrew deze opmerking maakte maar toen ik er over nadacht kwam ik er toe om hem te vragen of dit een probleem voor hem was. Nee het is geen probleem voor mij, maar als ik zie hoe keurig jij jouw handeltje verzorgd hebt, dan wil ik niet dat je straks “verwaarloosd” van mijn afdeling wordt ontslagen. En wat zou je dan willen doen om deze verwaarlozing te voorkomen? Ja dat zul je zelf aan moeten geven. Zeg maar hoe je het hebben wil en dan zal ik kijken of ik aan je wensen kan voldoen. “Nou begin dan maar eens met alles wat langer is dan 2 mm af te knippen”. Pas toen hij zei ‘Dat is gevaarlijk, want je zou terplekke doodbloeden” begreep ik dat ik me niet zo handig had uitgedrukt. En voor ik me realiseerde tegen wie en waar ik het zei flapte ik er uit: “Nee, alles wat langer is dan een decimeter moet je weer niet afknippen, maar mag je wel aftrekken!” oeps wat zeg ik nou en wat heeft dit voor gevolgen? Ik verwachte een verontwaardigde reactie van Andrew maar hij reageerde heel rustig met de mededeling dat hij die handeling niet tijdens diensttijd mocht verrichten maar ook een hospitaalsoldaat heeft wel eens vrije tijd. Naar wat hij daar mee bedoelde kon ik alleen maar gissen, onverstoorbaar ging hij verder met zijn werk. Met een kennelijk speciaal daarvoor meegebracht kammetje en schaartje knipte hij keurig alle haartjes in mijn schaamstreek op een lengte van minder dan twee millimeter. Na de wasbeurt maakte hij mijn bed op, pakte de wasspullen en groette mij, precies zoals alle dagen daarvoor. Maar bij mij was er wel wat veranderd. Wat bezielde mij om een gozer te vragen mijn pik af te trekken, hoe kwam ik erbij? ’s Avonds om zeven uur kwam hij ineens de ziekenkamer binnen. Niet in zijn uniform maar gewoon in vrijetijdskleding. Hij vroeg of ik er bezwaar tegen had dat hij me een uurtje gezelschap zou houden. Uiteraard niet zei ik, hij pakte en stoel en kwam bij mijn bed zitten. Andre keek me met een ernstig gezicht heel indringend aan en zei: “Als hospik mag ik niks weten en al helemaal niets vragen. Maar als ziekenbezoeker mag ik je wel vragen hoe gaat het nu met je?”. “Ik weet het niet, ik ben nog steeds lusteloos en heb het gevoel op een of andere manier tegen een muur aan te lopen, ik zie geen toekomst”. “Stef” zei Andrew, “Hoe lang denk jij nog jezelf en je omgeving te kunnen belazeren?” “Waar heb je het over?!” was mijn reactie. “Gewoon zoals ik het zeg: Hoe lang wil jij nog jezelf voor de gek houden en op de koop toe nemen dat je daar gewoon ziek van wordt?” “Ik begrijp niet waar je het over hebt” was opnieuw mijn reactie en dat meende ik ook echt. “Wanneer denk jij te accepteren dat je homo bent? ” “Wahat!? ” “Dat je homo bent”. “Hoe kom je daar in hemelsnaam bij? ” vroeg ik, beledigd- kwaad- verbaasd- en toch ook wel nieuwsgierig. “Ik weet niet hoe ik dit weet, maar ik weet gewoon dat jij helemaal niks minder homo bent dan ik. ”. Ik wist absoluut niet wat ik moest zeggen. Mijn zorgvuldig opgebouwd imago van een stoere maar vooral normale man, mijn zorgvuldig geheim gehouden twijfels en vraagtekens over mijn gevoelens waar ik vanaf mijn dertiende mee worstelde, het werd hier vakkundig aan flarden geschoten, om in militaire termen te blijven. ‘Stef”ging Andrew verder, “Ik ben geen arts. Ik weet ook absoluut niet wat je allemaal nog meer zou kunnen mankeren. Maar vanaf de eerste dag dat je hier op de kamer lag wist ik dat één van de problemen waar je mee worstelt, en volgens mij tevens de voornaamste oorzaak van je klachten, de ontkenning van je geaardheid is”. Ik wist op dat moment echt niet of ik kwaad, verdrietig of blij moest zijn, ik was letterlijk sprakeloos. Als je het mij vraagt ben jij zelf de enige “dokter” die jou kan genezen. Stop met toneelspelen, erken wie je bent en heb vertrouwen in de toekomst die niet gemakkelijk maar wel boeiend en interessant zal zijn. En heel misschien en als jij het wilt, dan zou ik daar ook graag een rol in spelen; een rol in jouw toekomstige leven”. “Bedoel je dat jij…. Met mij…?”. “We kennen elkaar natuurlijk nog geen twee weken maar ik heb de indruk dat wij best goed met elkaar overweg kunnen en wat mij betreft zou ik best willen proberen om samen het avontuur met elkaar en met de “boze buitenwereld” aan te gaan. ”. Ik was enerzijds helemaal perplex van wat ik hoorde maar aan de andere kant leek het ook wel of er een gordijn was opengetrokken waardoor ik ineens perspectieven zag waarvan ik tot dan toe niet wist dat ze er waren. Wel huisje boompje beestje, maar heel anders dan ik mij dit ooit had voorgesteld. Andrew stond op van zijn stoel en zei: ” Ik ga nu weg want ik wil dat je dit nu eerst maar eens rustig met jezelf gaat uitvechten. Ik zie jouw morgen weer en dan hoor ik wel wat je nu eigenlijk met je leven en je toekomst wil”. Hij gaf me een aai over mijn kop draaide zich om en was de kamer uit. En daar lag ik dan met een storm aan gedachten en gevoelens in mijn kop. Ik heb de hele nacht geen oog dicht gedaan maar tegen het ochtendgloren was mij wel duidelijk dat Andrew volkomen gelijk had en dat ik besloot te proberen om samen met hem iets op te bouwen ongeacht de verdere consequenties. En dat die consequenties groot waren was duidelijk. In die tijd waren homosexualiteit en krijgsmacht twee zaken die maar op één manier met elkaar te maken hadden. S-5! En wanneer die diagnose werd gesteld, was men dus ongeschikt voor iedere vorm van militaire dienst en bestond er nog maar één optie: Ontslag met onmiddellijke ingang. Om zes uur stak Andrew zijn kop weer om de hoek van de deur. Mocht ik misschien nog enige twijfel hebben gehad, toen ik hem weer zag wist ik het zeker, ik wilde hem en niemand anders. Ik stak mijn beide armen naar hem uit en hij plofte zo boven op me. Gelukkig was hij toen nog iets lichter dan nu anders was ik plat geweest. We omhelsden elkaar stevig en langzaam vonden onze monden elkaar. Een intense zoen zoals ik deze nog nooit beleefd had werd mijn deel. De spanning van de afgelopen nacht, en de warmte van zijn lijf waren al voldoende om mij spontaan te laten spuiten. . Daarna ging het eigenlijk best snel. We hebben besloten om de legeraalmoezenier in vertrouwen te nemen. Hij begreep onmiddellijk dat, zodra bekend werd wat wij voor elkaar voelden wij op staande voet uit de dienst zouden worden gegooid. Daarom adviseerde hij ons om eerst te proberen een baan buiten de kazerne te vinden. Als dat zou lukken was er een basis waarop we woonruimte konden zoeken en als dat gebeurd was dan was het vroeg genoeg om het leger vaarwel te zeggen. Het lukte wonderwel. Ik kon hier bij een accountantskantoor aan de slag en Andrew werd aangenomen als verpleger en klusjesman in een rusthuis voor vermogende bejaarden. Woonruimte vinden was wat moeilijker maar we waren niet kieskeurig en dus vonden we een zolderetage waar voor ons tweeën voldoende ruimte was om het een tijdje vol te houden. Door de hectische en spannende tijd die we beleefden leek onze relatie wel in en snelkookpan te zitten. De lusteloosheid van de maanden daarvoor had plaatsgemaakt voor een dadendrang en een energie die ik in jaren niet in mijn lijf had gevoeld. Elk moment dat Andrew en ik samen waren was een feest in alle opzichten. Alles ging zo snel maar ook zo intens dat wij toen het eenmaal zover was en we een baan een woonruimte in het verschiet hadden wij zonder enige aarzeling de volgende stap durfden zetten. Onze families inlichten en ontslag nemen uit de militaire dienst. We wisten dat met name het inlichten van onze families niet gemakkelijk zou zijn, maar we waren zo zeker van onszelf en van elkaar dat geen hindernis voor ons te groot was. Om onze families niet al te zeer te provoceren besloten we om dit maar niet direct samen te doen. Ik zal de dag waarop dat gebeurde nooit meer vergeten. Direct al toen ik de grote woonkeuken binnenstapte merkte ik dat er iets speelde. Mijn ouders, broers en zussen hadden zojuist de warme maaltijd genoten en zaten nog rond de tafel. Normaal werd er bij ons voor dit natafelen de nodige tijd genomen maar zodra ik binnen kwam vertrok iedereen met een snelle groet en binnen de kortste keren zat ik alleen met mijn ouders aan de tafel. Mijn moeder was duidelijk nerveus, maar mijn vader kwam direct ter zake. “Er doen rare verhalen over jou de ronde. Ze zeggen dat je van de verkeerde kant bent en je schijnt ook regelmatig met een of andere “Blauwe” gezien te zijn. Is dat zo?” Even was ik perplex. Er was dus waarschijnlijk iemand die op de hoogte was van onze relatie en dit had rondgebazuind. Maar ik had geen zin om te ontkennen, integendeel de smalende opmerking “Blauwe” bracht mij precies in de stemming om geen enkel misverstand over mijn situatie te laten bestaan. “Ik had jullie graag wat subtieler geïnformeerd, maar kennelijk wordt mij die kans niet geboden. Inderdaad is het zo dat ik heb ontdekt homosexueel te zijn. Gelukkig heb ik Andrew ontmoet dat is een fantastische mens en ik accepteer niet dat jullie hem blauwe noemen”. Vader sloeg met de vlakke hand op tafel en briesde: “Wat hier in huis geaccepteerd wordt bepalen wij nog altijd, en ik kan je zeggen: Wij accepteren in onze familie geen flikkers, toen niet, nu niet en nooit niet! Je verdwijnt onmiddellijk uit dit huis, en wij willen jou niet meer zien voordat je weer een normaal en fatsoenlijk mens bent, heb je dat begrepen? “. “Ik denk het wel” was mijn korte reactie. “Mooi, dan kun je nu terug naar waar je vandaan komt en ik verwacht dat jij ons binnen een maand komt vertellen dat je een hele grote fout hebt gemaakt en zo niet dan weten wij wat ons te doen staat. Je hoeft hier verder niemand gedag te zeggen want daar zit nu niemand op te wachten, je kunt gaan!”. Minder dan een halfuur nadat ik met lood in de schoenen het huis was binnen gekomen “vloog” ik het huis uit. Ik had er wel rekening mee gehouden dat ik niet eens de tijd zou krijgen om mijn hele verhaal te vertellen, maar dat ik mijn verhaal niet eens had hoeven beginnen vond ik toch wel cru. Ik pakte mijn weekendtas uit de hoek waarin ik hem had neergezet, keek nog even naar mijn ouders die beiden volledig verdiept leken in het bestuderen van de blokjes op tafelzeil en liep de woonkeuken uit de gang in. Als ik dan het huis uitvloog dan wilde ik dat wel door de voordeur doen. Deze werd eigenlijk alleen gebruikt bij Rouw en Trouw, maar ik besefte heel goed dat op dit moment deze beiden aan de orde waren. Ik ging op weg naar mijn levensgezel en ik verliet voor de laatste maal deze woning. Ik heb een tijdje in de gang gewacht of een van beiden mij nog na zou komen, maar ik wist dat dit tegen beter weten in was. Ik heb nog een keer goed rondgekeken, met moeite de klemmende voordeur opengetrokken, naar buiten gestapt, en vervolgens de deur met een knoertharde klap dicht getrokken. Mijn verleden en mijn jeugd lagen achter me, mijn toekomst voor me, ik was er klaar voor. Een week of tien na deze gebeurtenis ontving ik een brief van een notaris die mij het volgende meldde. Namens uw vader Stephanus van Haaren deel ik u, Stephanus van Haaren mede dat uw vader u niet langer als zijn zoon beschouwd. Dat mij de toegang tot zijn woning en iedere toenadering of contact met leden van zijn gezin of hun nakomelingen werd verboden. Ook schreef deze notaris dat ik, voor zover dit wettelijk mogelijk was, volledig werd onterft. Dit kwam aan de ene kant hard aan, maar aan de andere kant was het ook een opluchting. Achteraf kan ik zeggen dat het op één uitzondering na uitsluitend positieve gevolgen heeft gehad. Ik voelde mij volledig bevrijd van allerlei ballast, ik stond werkelijk op mijn eigen benen en dat beviel uitstekend. Het verlies van mijn familie heb ik lang ervaren als een constante pijn. Die pijn verdween toen jaren later eerst mijn vader en kort daarna mijn moeder overleed. In beide rouwadvertenties in de krant, stond expliciet dat ze negen kinderen hadden gekregen. Bij vaders advertentie kon ik dit nog begrijpen, maar toen dit ook zo bij moeder stond wist ik dat niet alleen mijn vader maar ook mijn broers en zussen mij hadden afgeschreven. Sindsdien geef ik desgevraagd ook aan dat ik als enig kind ben opgegroeid en nooit broers of zussen heb gehad. Het is goed zo, ik ben er helemaal mee klaar. Je zult begrijpen dat ik daarom niet heel erg enthousiast was toen ik van Herman hoorde dat jij naar mij op zoek was. Herman is een van de weinigen die mij vanaf mijn jongste kinderjaren kent en waar ik nog contact mee heb. Via hem weet ik ook dat mijn familie nog net zo homofoob is als in de jaren vijftig. Daarom ook, waarschuw ik je dat jij je geen illusies moet maken dat je met ons contact kunt onderhouden zonder je familie te verliezen. Ik vond Stef – of eigenlijk ome Stef- een geweldige vent. Ik had onmiddellijk het grootste respect voor de wijze waarop hij met alle problemen die hij had ondervonden was omgegaan. Ik deelde zijn mening dat een homo is onze familie niet echt welkom zou zijn. Maar of het onmogelijk was zoals Stef veronderstelde betwijfelde ik toch. Ik zei hem dat ook en hij zei dat hij mij graag het voordeel van de twijfel gaf maar zich geen enkele illusie maakte en niet anders verwachtte dan dat de geschiedenis zich zou herhalen indien ik het waagde uit de kast te komen. Er is echter wel één groot verschil: Ik kan je nu al zeggen dat ons huis voor jou wagenwijd open staat wanneer je elders op straat geknikkerd wordt. Ik vond dit zo’n overweldigende geste dat ik uit mijn stoel kwam naar hem toeliep en hem spontaan omhelsde en zoende. Om vervolgens exact hetzelfde te doen bij Andrew die gedurende het hele gesprek ......

1 reacties 144 bekeken cijfer: 8.8(17)


Gemiddelde cijfer: 8.2


thei

10 verhalen op DG

serie
Een verrassende reis 8/10

Weer een verrassende wending, ik hoop dat jullie ook deze zullen waarderen! 8 Na het eten vertrok Luc weer naar het ziekenhuis. Ofschoon hij heel blij was met zijn logeeradres, wilde hij toch zo gauw mogelijk naar Marc, hij wilde weten hoe het met hem ging. De weg was gemakkelijk te vinden en niet lang daarna stond Luc naast het bed van een slapende Marc. Luc wilde hem niet direct wakker maken en keek eens rond het bed. Het viel hem op dat de katheterzak weg was, en als in een reflex beurde hij het laken op om te kijken of daar wat te zien was. Inderdaad was de katheter weg en Marc had, heel discreet, een boxer aan. Luc dacht jammer, ik had hem graag nog even bewonderd. Hij liet het laken zakken, pakte een stoel en ging naast het bed zitten. Even later kwam er een verpleegster binnen. “Ik denk dat meneer het hele bezoek wel zal blijven slapen. Hij heeft een volledige narcose gehad en dat werkt nog een tijdje na. Het is wel zo dat als hij nu goed doorslaapt tot morgenvroeg dan is hij morgen een heel stuk opgeknapt”. Luc was blij met deze informatie en zei dat hij nog een half uurtje bleef en morgen wel terugzou komen. “Dat is prima, en dan hoef je niet op het bezoekuur te wachten hoor, Kom maar na tienen, dan is iedereen gewassen en mag je wel even bij hem. Jullie zijn toch een vriendenstel?”. Eh ja zei Luc, terwijl hij voelde dat hij bloosde. Het was ook allemaal zo nieuw. “Nou dan kom je morgen maar gauw hier naar toe, maar je kunt hem nu beter laten slapen”. En weg was ze. Luc keek naar het gezicht van Marc dat hem in 2 dagen zo vertrouwd was geworden en kon zich nauwelijks voorstellen dat er een tijd was geweest dat ze elkaar niet kenden. Het voelde zo vertrouwd. Na ruim een half uur stond Luc op, rekte zich eens lekker uit en boog zich over Marc. Hij drukte een zoen op zijn mond, maar meer dan een korte hapring in de ademhaling leverde dit niet op. Marc was zich van niets bewust, maar zijn lijf was hard aan het werk om gevolgen van de ontsteking en de operatie te overwinnen. Luc verliet de kamer om na een bewogen dag te gaan rusten op zijn logeeradres. Maar van rust zou nog een tijdje weinig komen… Moeiteloos vond Luc de woning en viste de sleutel uit zijn broekzak. Neem maar een sleutel mee had Steve gezegd, dan kun je er zo in. Wij zijn waarschijnlijk boven als jij terugkomt dus loop dan maar gelijk door de trap op dan zien we je wel. En precies zo ging het. Na binnenkomst zag Luc al heel gauw dat er niemand beneden was dus riep hij maar een keer in het trapgat naar boven. “Ja kom naar boven wij zijn hier” was het antwoord. Luc liep de trap op en keek, boven gekomen, zo in een hele grote badkamer waarin boven de rand van een ronde jacuzzi twee lachende gezichten hem toeriepen, “ja schrik maar niet wij zijn bloot en als je slim bent trek je je plunje uit en kom er gezellig bij, er is plaats genoeg. “Ja maar…. ””Niks te ja maren gewoon uitkleden en in bad komen. Nou ja zeg. . Het was lang geleden dat Luc zo gebiedend was toegesproken, maar nu hij er even over nadacht leek het idee van een lekker bad hem helemaal niet zo verkeerd. Dus stapte hij uit zijn kleren en liet zich in het heerlijke lauwwarme sop glijden. Nauwelijks zat hij wijdbeens op het zitgedeelte, zijn hoofd achterover en de armen wijd op de rand van het bad rustend, of Kees drukte op een knopje waardoor de jacuzzi begon te bubbelen en zijn heerlijke masserende werk ging doen. Na zo een poosje heerlijk gezeten/gelegen te hebben voelde Luc als het ware de vermoeidheid uit zijn lijf stromen. En Luc voelde nog meer. Steve en Kees waren ieder aan een kant vlak naast hem gaan zitten en vier handen begonnen hem te strelen. Eerst over zijn armen en onderbenen later langs zijn borst en boven benen en heel langzaam voelde hij hoe steeds vaker zowel links als rechts zijn zak en pik even werden aangeraakt. Dit was zo lekker dat Luc het met gesloten ogen bleef ondergaan. Wel haalde hij zijn armen van de badrand en sloeg ze bij Kees en Steve om hun nek. Luc wilde zo voorkomen dat ze hun massage voortijdig zouden beëindigen maar ook omdat het gewoon een lekker gevoel geeft om twee stevige kerels in je armen te houden. Heel rustig bleven Steve en Kees met elk een hand de bovenbenen en buik van Luc strelen ondertussen liet Kees wat water weglopen zodat de tepeltjes van Luc juist boven het water uitkwamen. Twee gulzige monden zogen zich ieder vast aan een tepel en met het puntje van hun tongen wisten ze Luc “helemaal gek” te maken. Nooit had Luc geweten dat hij op die plaats zo gevoelig was. Het stereo zuigen aan zijn tepels en het dito strelen van zijn benen veroorzaakte een snoeiharde erectie en zonder dat er ook maar iemand aan zijn pik kwam voelde Luc dat hij bijna klaarkwam. “Hou op, want ik ga zo spuiten” kreunde Luc. “Lekker laten komen, het bad zal er niet van gaan overstromen” was het commentaar van Steve. En inderdaad terwijl ze zijn liezen bleven masseren voelde Luc zijn zaad omhoogstuwen en met twee-drie krachtige stoten spoot hij zich helemaal leeg. Oh, wat was dat lekker. Maar zoals vaker gebeurt als het kwakkie er eenmaal uit is dan is de spanning weg en voelt iedere aanraking als een elektrische schok. Zo ook bij Luc. Hoezeer hij ook genoten had van de behandeling, hij liet Steve en Kees los en was blij dat ze gelijk doorschoven zodat ze precies tegenover Luc naast elkaar kwamen te zitten. Logisch, het gestreel en gerommel met Luc had hen beiden natuurlijk ook behoorlijk opgewonden en ook die spanning moest ergens een uitweg vinden. Ze pakten elkaar in een stevige omhelzing en gaven zich over aan een enorme tongzoen. Kees draaide zich recht tegenover Steve en ging op zijn knieën schrijlings boven Steve zitten. Kennelijk hadden ze dit vaker gedaan want Luc zag dat Kees zich langzaam op de pik van Steve liet zakken en deze liet zijn pik schijnbaar moeiteloos bij Kees naar binnen glijden. Steve liet zich wat onderuit zakken en Kees begon langzaam op en neer te bewegen. Luc genoot met volle teugen en vond het heerlijk om die twee gasten zo samen bezig te zien. Hij hoefde er weinig moeite voor te doen om zich voor te stellen dat hij en Marc binnen niet al te lange tijd ook zo ongedwongen en ongeremd met elkaar zouden neuken. Luc voelde dat alleen al bij de gedachte daaraan zijn sterretje begon te kriebelen. Maar het kriebelde niet alleen bij Luc, het geschuif van Kees over de paal van Steve bleef niet zonder gevolgen. Met een enorme brul kwam Steve klaar en spoot zijn volle lading in de reet van Kees die extra diep doorzakte zodat hij ook de laatste druppel uit die heerlijke paal van Steve in zijn darmen voelde komen. Steve lag uitgeteld en met open mond na te genieten en Zodoende was het voor Kees maar en hele kleine moeite om overeind te komen en zijn tot het uiterste gespannen pik in de mond van Steve te schuiven. Nauwelijks had hij zijn lippen om de eikel van Kees gevouwen of deze laatste spoot zijn pik leeg, recht en diep in de keel van zijn vriendje Steve. Kennelijk lustte deze laatste er wel pap van. Zonder één druppel te morsen slikte hij alles door en likte, toen Kees zijn pik wat teruggetrokken had, ook de laatste druppel mannenpap van de eikel. Met een diepe zucht zakte Kees terug in het bad en lag met gesloten ogen een poosje na te genieten. De jacuzzi bubbelde en het was voor alle drie een heerlijk relax moment. Maar zoals met alles kwam ook hier een eind aan. Kees moest over en klein uur in het ziekenhuis zijn en dat kon onmogelijk in zijn blote reet. Kees was de eerste die het bad verliet en in de douchekabine dook die in een hoek van de badkamer was gemaakt. Even lekker afspoelen en dan heerlijk droogföhnen. Deze badkamer was werkelijk van alle gemakken voorzien. Naast de douchecabine stonden in een cirkel een aantal verticale glimmende roestvrij stalen buizen. De ruimte tussen twee palen was zo groot dat je daar tussendoor kon schuiven en de cirkel was zo groot dat je er ruim in kon staan. Zodra Kees druipend van het water tussen deze palen stond kwam er uit honderden gaatjes en vanuit alle richtingen warme lucht over zijn lijf. In no time was Kees heerlijk droog en glad zonder dat hij ook maar iets anders voor had hoeven doen dan zich al strelend over zijn hele lijf tegoed doen aan de lauwwarme lucht. Daarna ging Kees naar een inloop kast tussen bad- en slaapkamer om zich aan te kleden. Zo en nu wij zei Steve, terwijl hij Luc uitnodigend voorging naar de douche cabine. Zonder elkaar ook maar met een vinger aan te raken douchten zij zich af en liet zich vervolgens een voor een lekker droogblazen. Volgens Luc kon je veel samen maar bij dit drogen moest je het niet hebben dat een ander je de –warme- wind ontnam. Juist toen ze alle twee droog en naakt in de badkamer stonden kwam Kees binnen. Keurig gekleed in een smetteloos uniform om naar zijn zeggen ”Het dagelijkse brood te verdienen terwijl jullie als twee luie flikkers liggen te meuren”. De grijns op zijn smoel sprak zijn verontwaardiging duidelijk tegen, maar het was ook wel duidelijk dat hij liever thuisgebleven was. Steve zoende zijn mannetje hartelijk gedag, Luc kreeg een plagende klets tegen zijn blote billen en weg was Kees. Wat doen we? vroeg Steve. “Kweenie” zei Luc wat zou jij willen? “, ”Ik “zei Steve “zou het liefst in mijn blote reed in bed duiken, nog effies kletsen en dan slapen”. Lijkt me een strak plan, maar slaap ik dan op jullie slaapkamer, dat we nog kunnen kletsen, vroeg Luc. Sterker nog, je slaapt in hetzelfde bed, kom maar dan laat ik het zien. Als de badkamer al een verrassing was, de slaapkamer was dat nog meer. In een hele ruime kamer die duidelijk was ontstaan door van 2 slaapkamers één te maken stond een mega-bed van wel vier meter breed en drie meter lang. Woooohw wat een bed was het enige dat Luc uit kon brengen. Een vlakte van heerlijk stug verende matrassen waarop diverse dekbeden en kussens lagen en waarop je met gemak met vijf of zes personen zou kunnen liggen. Wat is dit??? Was het enige wat Luc uit kon brengen. “Ons bed” merkte Steve droog op. “Ja dat zie ik, maar wat een megading!” Steve liet zich op het bed vallen en Luc volgde zijn voorbeeld. Lekker genesteld tegen een paar kussens lagen ze lekker op het bed. Naast het bed stond iets dat op een nachtkastje leek maar een minibar bleek te zijn. Met een “wat wil je drinken” naar Luc opende hij het en pakte er een flesje cola uit. “Heb je ook sinas?” vroeg Luc “Tuurlijk” en met in iedere hand een flesje dook Steve op het bed. Opener en glazen stonden onder handbereik en binnen de kortste keren dronken de heren met smaak hun verfrissing. “Wat hebben jullie het mega voor elkaar” sprak Luc. Ik vraag me af hoe jullie dit voor elkaar hebben gekregen. Ach zei Steve, wie niet steelt of erft, blijf arm tot ie sterft. Hoezo vroeg Luc verschrikt, jullie zijn toch geen dieven??? Steve schaterde het uit: Fout! Maaarrre; “Je mag nog een keer raden”. Hebben jullie dit dan geërfd ? Ja inderdaad maar dat is een heel verhaal, ik wil het je wel vertellen maar weet niet of je er interesse in hebt. . Nou zei Luc: “Ik heb de tijd en het lijkt me best boeiend om te horen”. Welnu, onze familie is uiterste conservatief en hecht heel erg aan traditie. Van kinds af aan is mij verteld dat ik Steve heet naar mijn grootvader van vaders kant. Hij had negen kinderen en allen hebben hun oudste zoon naar hem genoemd. Toen ik wat ouder werd kwam ik er achter dat ook mijn over- en betovergrootvader Stephan heetten. Alleen opa zelf had wel 5 zonen maar geen Stefan. Dat vond ik vreemd. Maar als ik er naar vroeg kreeg ik altijd een vaag of helemaal geen antwoord. Ik was 16 toen opa stierf en kort daarna volgde mijn oma. Ze woonden nog altijd in het best grote huis waarin ze hun hele trouwdag hadden gewoond en waar ook alle kinderen ooit een plekje hadden. “Weggooien kan altijd nog” was het devies van opa, dus het leeghalen van dit huis was echt een mega klus, waarbij elke hulp welkom was, ook die van mij. In een kast op zolder vond ik een krantenknipsel met een foto van een eindexamenklas HBS uit 1955. Op de foto stonden zo’n 20 jonge mannen waarvan één gezicht me direct opviel, het leek wel alsof er op de voorste rij een tweelingbroer van mij zat. Onder de foto stonden de namen van de geslaagden en het bleek dat mijn “tweelingbroer” Stephan van Haaren heette. Dit kon geen toeval zijn. Bewijzen kon ik niets, maar ik wist gewoon dat ik niet naar mijn tweelingbroer keek maar naar een voor mij volkomen onbekende oom. Mijn vader was de eerste en meest voor de handliggende persoon die ik er naar kon vragen dus zodra ik kon deed ik dat ook. Hij schrok, dat was duidelijk en was ook even van zijn stuk toen hij het krantenknipsel weer aan me terug gaf. “Ja, dat was onze Stephan”. “Hoezo “was”, is hij dan dood?” “Misschien wel, en zo neen zou ik absoluut niet weten of en waar hij leeft en om je de waarheid te zeggen hoef ik het ook niet te weten ook, zo iemand hoort niet in onze familie!”. “Omdat?” “Dat doet er niet toe, dat hoofdstuk is jaren geleden afgesloten en dat gaan we niet meer openen”. En daar kon het mee doen. Maar ik was geen kind meer en er was nog iets. Toen ik op de LTS kwam ontmoette ik Kees. We konden het direct goed met elkaar vinden maar na ongeveer een jaar ontdekten we dat wij samen verder wilden. Zo jong als we waren wisten we dat we nooit met een meisje gelukkig zouden worden. Maar we wisten ook dat in onze beide families de pleuris uit zou breken als dit bekend zou worden. Toen ik nog eens goed naar de foto keek kwam ik steeds meer tot de conclusie dat ik wel eens niet de eerste homo in onze familie zou kunnen wezen. Ik besloot mijn oom te gaan zoeken en niet te rusten voordat ik hem gevonden had. Trouwens je hebt al een lange zware dag achter de rug, zouden we niet gaan slapen? vroeg Steve aan Luc. Nee joh, dit verhaal is veel te spannend, ga door! Oké. Ik besloot dus op zoek te gaan naar mijn oom maar waar moest ik beginnen? Internet zoals nu was er niet. Het telefoonboek van Den Bosch, waar we vandaan komen, barstte ook toen al van de “van Haarens” dus dat was onbegonnen werk. Op het gemeentehuis kon of wilde men mij ook niet helpen, dus het was lastig. Uiteindelijk vond ik een van de klasgenoten die op de foto stond en hij wist me te vertellen dat Stef zoals hij hem noemde naar Breda was vertrokken. Maar het belangrijkste was; hij wist mij het adres te geven van ene Herman, en hij zei zeker te weten dat die mij alle informatie kon geven die ik nodig had. Maar…. . ik weet niet of hij je wil helpen. Het ligt allemaal heel gevoelig! Omdat ik met het telefoonboek van Breda ook niet verder kwam, heb ik toch maar eens gebeld met die Herman. Toen ik hem vertelde wie ik was en waarvoor ik belde was het lange tijd stil. Toen kwam de reactie, heel kortaf zei hij dat ik hem over een week terug mocht bellen maar tot die tijd niets moest ondernemen. Zelden heeft een week zo lang geduurd. En zelden was een telefoongesprek dat we na een week hadden zo kort. “Je mag Stef bellen maar hij schat in dat jouw familie nog niet weet dat je hem zoekt en in dat geval raadt hij je dringend aan dit vooral zo te laten”. Hij gaf me een telefoonnummer en daarmee was de kous af. Ik moest het even laten bezinken maar al heel gauw daarna besloot ik mijn oom Stef te bellen. Het klonk onmiddellijk heel vertrouwd want de stem was precies hetzelfde als die van mijn opa en mijn vader. Het gesprek was niet onaardig maar wel heel duidelijk. De breuk tussen mijn oom en de rest van de familie was definitief daarover kon geen enkel misverstand bestaan. We spraken af dat ik hem éénmaal zou bezoeken en dan van hem het hele verhaal te horen krijgen. Daarna was het aan mij om te bepalen of ik hem nog ooit zou willen zien, maar in dat geval zou ik me wel heel goed moeten realiseren dat dit voor mij vergaande consequenties zou krijgen, maar daar kwam ik vanzelf wel achter, aldus mijn oom. Ik was welkom in de Jacob Catssingel te Breda. “Was dat in dit huis” vroeg Luc? “Ja” zei Steve “ dat was in dit huis”. We maakten een afspraak en een paar dagen later stond ik hier aan het einde van een middag, toch wel zenuwachtig, op de stoep. ......

1 reacties 104 bekeken cijfer: 8.4(17)


Gverhalen

2 verhalen op DG

reeks
Fietsvakantie met vriend 2/?

Om de privacy van de personen in dit verhaal te garanderen gebruik ik andere namen. Het verhaal is grotendeels echt gebeurd alleen de seks is er bij ge fantaseert. De volgende dag was niet zo speciaal aangezien we besloten hadden om door te rijden richting het zuiden aangezien het weer die dag toch enorm slecht was. De derde dag was toch wat interessanter voor mij. We waren aangekomen in de buurt van Clermont-Ferrand. Aangezien daar toch redelijk wat kleinere bergen liggen besloten we om daar eens te gaan fietsen. Tibo had er enorm veel zin in, hij had zelf een tijdrit pakje aangedaan zodat hij "sneller" zou gaan. Of hij veel sneller zou gaan door dat strakke pakje betwijfel ik maar het zag er in ieder geval zeker niet slecht uit. Hoe strakker het pakje hoe lekkerder dat ik het vind. We begonnen aan onze rit en we begonnen al direct met een klim. Zoals gewoonlijk zit mijn vader al redelijk snel achter en gaan ik en Tibo verder richting de top. We praten over van alles maar uiteindelijk komen we op het onderwerp liefde en en vriendinnetjes. Ikzelf heb nog nooit een lief gehad aangezien ik toch al eventjes weet dat ik homo ben. Ik weet dat hij al een lief heeft gehad en vroeg hem hoever ze in de relatie zijn gegaan. Hij bekeek me een beetje raar aan maar vertelde uiteindelijk toch dat ze hem alleen maar had gepijpt. Uit interesse vroeg ik hoe dat voelde aangezien ik dat zelf nog nooit heb meegemaakt. Hij vertelde me dat het fenomenaal gevoel is dat moeilijk te omschrijven is. Ongeveer 10 keer beter dan zelf aan je lul te trekken vertelde hij erbij. Het gesprek viel plots stil. En plots kreeg ik een plets op mijn billen en zij hij dat hij wat ging doorrijden. Ik was een beetje verward door die plets op mijn billen. Zou hij het een geil gesprek gevonden hebben en dat hij een stijve kreeg die ik niet mocht zien of was het gewoon een teken dat ik wat sneller moest doorrijden. Ik besloot er verder toch geen aandacht aan te geven en ging rustig in mijn eigen tempo de berg verder op. Totdat ik Tibo plots zie stilstaan. Hij vertelt me dat het onmogelijk is om verder te rijden door de sneeuw die op de baan ligt. Het was inmiddels pasen maar we hadden er niet echt aan gedacht dat wegen gesloten zouden zijn omwille van de sneeuw. Daarom besloten we maar om terug naar beneden te gaan richting de mobilhome. Eenmaal terug aan de mobilhome besliste Tibo dat hij eerst wou douche zodat hij geen koude douche had zoals de dag ervoor. Daarna was het aan mij. Toen ik de badkamer binnen stapte zag ik Tibo zijn tijdrit pakje liggen. Ik had altijd al eens zo een pakje willen aandoen aangezien ik dat zelf nooit heb gehad en het toch zo lekker geil vond. Daarom besloot ik zijn pakje aan te doen. Ik werd heel erg opgewonden door het idee dat hij daarnet ook dat pakje aanhad. Ik verschoot ervan hoe strak het zit, misschien ook door het feit dat ik 10 cm groter ben en toch iets dikker ben als Tibo. Ik zag mezelf in de spiegel en zag dat mijn lul zich al op oorlogssterkte bevond. Ik vond het dan ook een super geil moment en ik besloot wat op mijn stijve lul te wrijven door de stof. Dat was voor mij echt de druppel die de emmer liet overlopen en ik kwam heerlijk klaar met verschillende stralen sperma die in het broekje belanden. Ik besloot het pakje terug uit te doen en toen zag ik dat er echt wel meer sperma was uitgekomen dan gewoonlijk. Om het niet te laten opvallen dat ik er in was klaargekomen besloot ik mijn sperma maar op te likken zoals ik soms wel vaker doe. Ik vind de smaak van mijn sperma redelijk lekker en heb er dan ook geen probleem mee om het door te slikken. Daarna kruip ik in de douche en denk ik nog eens wat voor geile reis dit nog zal worden. Na het avondeten kruipen we terug in ons bed en vallen beide als een blok in slaap. Ik hoop dat je genoten hebt van het eerste deel van het verhaal. Er zullen nog meerdere volgen maar ze zullen niet allemaal om seks draaien. Indien je suggesties hebt of ideeën voor dit of toekomstige verhalen reageer dan zeker hieronder. ......

0 reacties 134 bekeken cijfer: 7.0(32)


Gverhalen

2 verhalen op DG

reeks
Fietsvakantie met vriend 1/?

Om de privacy van de personen in dit verhaal te garanderen gebruik ik andere namen. Het verhaal is grotendeels echt gebeurd alleen de seks is er bij gefantaseerd. Ik zal mezelf eerst voorstellen. Ik ben Kevin een jongen van 17. Heb blauwe ogen en heb zwart haar. Ik heb een sportieve lichaamsbouw. Ik hou van fietsen maar heb het altijd als hobby gedaan en dus nooit echt koersen gereden. Het was eindelijk paasvakantie. Ik ging met mijn vader en vriend Tibo 2 weken gaan fietsen in Frankrijk. Ik had hier heel lang naar uitgekeken aangezien ik en Tibo heel goed overeen komen en ik hem echt super lekker vond. Het was vrijdag en we gingen vertrekken met de mobilhome richting het zuiden van Frankrijk. Aangezien het redelijk lang rijden is hadden we besloten om er een paar dagen over te doen en elke dag een stukje te fietsen in verschillende regio's. We reden eerst naar het huis van Tibo om zijn spullen op te pikken en ik kreeg al direct een geil gevoel bij de gedachte dat ik 2 weken met hem ging slapen. Tibo is ook 17 hij heeft iets kleiner dan ik, heeft kort bruin stekelhaar. En heeft het lichaam van een afgetrainde wielrenner: Sixpack en super gespierde armen en benen. Hij heeft dan ook jaren atletiek en wielrennen gedaan. De eerste avond was aangebroken en mijn vader besloot om in mijn eenpersoonsbed te slapen zodat ik en Tibo samen konden liggen in het twepersoonsbed. Ik slaap meestal in mijn onderbroek. Maar Tibo zei dat hij zijn pyjama ging aandoen. Ik vond dat redelijk spijtig omdat ik dan zijn lekker lichaam niet kon zien. Dus probeerde ik hem te overtuigen dat het veel te warm hing worden in de mobilhome. Hij geloofde mij en besloot dus om ook in zijn onderbroek te slapen. Daar kwam hij dan uit de badkamer met zijn goddelijk lichaam. Ik kreeg direct een stijve als ik naar hem keek. Al een geluk dat al in mijn bed lag anders zag hij het direct. De volgende dag was het tijd voor onze eerste fietstocht. We hadden besloten om te gaan mountainbiken omdat er heel wat mooie bossen in de buurt waren. Ik was de eerste die me ging omkleden. Ik trok mijn koerskleren aan en zoals gewoonlijk kreeg ik direct een stijve. Ik weet niet waarom maar ik word gewoon heel geil van lycra pakjes en dat is ook een beetje de reden waarom ik met wielrennen begonnen ben. Natuurlijk mochten mijn vader en Tibo niet merken dat ik een stijve had dus zat ik eventjes een spelletje op mijn gsm te spelen totdat hij wegtrok. Daarna ging Tibo zich omkleden. Wat zou ik toch graag een vlieg willen zijn in die badkamer. Ondanks dat we elkaar al jaren kennen heb ik hem nog nooit volledig naakt gezien wat ik heel spijtig vond. Uiteindelijk was hij klaar en kwam hij naar buiten. Daar stond hij dan in zijn pakje van zijn lokale ploeg. Het deed me nogmaals beseffen hoe goed hij er wel uitzag. En als je goed keek kon je zijn lul een beetje zien zitten door de spannende broek. Dit wond me redelijk hard op waardoor je mijn lul ook redelijk goed kon zien. Tijdens de rit zelf is er niks bijzonder gebeurt alleen dat ik een aangenaam uitzicht had op zijn bolle kont. Na het fietsen heb we gedoucht en hebben we nog iets gegeten en besloten om vroeg te gaan slapen omdat we de volgende dag weer verder gingen rijden richting het zuiden. Toen we in bed lagen en Tibo al even aan het slapen was trok hij in zijn slaap mijn deken weg. Aangezien ik hier niet zo content mee was trok ik het deken terug en werd hij dus wakker. Hij was niet zo happy en begon me te porren. Aangezien we hier beiden niet zo goed tegen kunnen deed ik het zelfde bij hem. We raakte uiteindelijk verwikkeld in een worstel partij. Dit vond ik persoonlijk heel geil om zo tegen hem te schuren en kreeg een lichte erectie. Naarmate het gevecht vorderde had ik de indruk dat hij er ook last van kreeg. Maar we hebben uiteindelijk vrede gesloten en er is voor de rest niets meer gebeurt en zijn beide rustig in slaap gevallen. Ik hoop dat je genoten hebt van het eerste deel van het verhaal. Er zullen nog meerdere volgen maar ze zullen niet allemaal om seks draaien. Indien je suggesties hebt of ideeën voor dit of toekomstige verhalen reageer dan onder. . . ......

0 reacties 163 bekeken cijfer: 7.2(33)

Gemiddelde cijfer: 7.3


Stefan_D

9 verhalen op DG

serie
Meester Bakker 1/?

Dit is een waar gebeurt verhaal van toen ik 18 jaar oud was. Ik (Ward) ben een lange jongen met bruin haar en groene ogen. Het was weer een gymles de laatste 2 uur van dinsdag middag. De les verliep soepel aangezien ik elke week 3 tot 4 keer naar de sportschool ga heb ik weinig moeite met de oefeningen. Na de gymles vroeg Mr. Bakker of ik en Tom hem wouden helpen met opruimen. Tom bedacht zich later dat hij niet kon. Maar iedereen was in, in hun boxer en konden dus ook niet helpen. Na het opruimen waarbij we gezellig over van alles en nog wat gepraat hadden vroeg Mr. Bakker of ik samen wou omkleden. Hij liet altijd twee jongens of meisjes wachten zodat ze niet alleen in de kleedkamer waren. Ja hoor prima zei ik. Oké dan haal ik zo even mijn spullen en dan kom ik naar je toe. We hadden gering zwaait dus ik was best wel bezweet en besloot me uit te gaan kleden om te gaan douchen. Op het moment dat ik net mijn boxer uit had kwam Mr. Bakker binnen. Oh sorry Ward ik wist niet dat je naakt was. Zei hij met een rood hoofd. Geeft toch niet Mr. Bakker we zijn 2 mannen onder elkaar. Gaat u ook douchen? Uhm ja maar dan wacht ik wel totdat jij klaar bent. Waarom vroeg ik? Omdat ik dacht dat jij dat niet zou willen. Doe niet zo gek we zijn geen preutse pubers meer van 16 jaar oud! Zei ik lachend. Ja dat is waar maar je hebt er dus geen problemen mee? Nee joh. Mr. Bakker begon zich uit te kleden. Ik keek naar hem en ik heb hem altijd al een mooie man gevonden. Hij was niet heel lang ik denk 6 cm kleiner dan mij, mooi gespierd en een kaal hoofd met een gingerbaard. Zo meneer u bent zo te zien ook wel regelmatig in de sportschool te vinden ? Dank je Ward ik doe mijn best. Want als gym docent moet je wel een sportief uiterlijk hebben. Ik kan moeilijk als dikke papzak daar staan. Dat is zeker waar zei ik. Maar jij mag er ook wel zijn hoor Ward hoe vaak ga je naar de sportschool? 3 a 4 keer per week ik zou vaker willen maar dat kan ik niet door school. Je ziet er nu al in ieder geval prachtig uit Ward. Zei Mr. Bakker terwijl hij zijn rode loggia slip uit deed. Zijn lengte en dikte van zijn pik bevielen me wel. . . We liepen naar de douch en ik begon me in te zepen. Zal ik anders je rug doen Ward? Ja graag. Hij pakte wat zeep en begon mijn rug in te soppen wat me opviel was dat hij steeds lager ging en toen bij mijn redelijk afgetrainde billen terecht kwam. Hij begon deze ook in te zepen en liet per ongeluk een vinger bij mijn sterretje glijden en ik begon heftig te kreunen. Oh ik wist niet dat jij hiervan hield Ward zei hij met een ondeugende stem. Dat doe ik ook niet maar hoe u het doet zei ik kreunend. Dan zal ik er maar wat vingers bij stoppen en voordat ik het wist had ik 3 vingers in mijn jongenskutje. Meer sneller dieper harder!!! Riep ik. Dit deed hij dan ook. Even later stopte hij en ging op zijn knieën zitten en begon mij te rimmen. Dit was zo een bijzonder gevoel zoiets had ik nog nooit gevoeld. Even later besloot ik dat het nu tijd was dat ik hem zou gaan verwennen. Ik draaide me om ging gehurkt zitten en nam zijn stijve pik in mijn mond. Hij was lekker groot en dik met een klein getrimd bosje schaamhaar net mooi. Hij douwde al gauw zijn pik diep in mijn keel en ik was dus blijkbaar best goed in pijpen. Ik proefde zijn heerlijke voorvocht en rook de geur van zijn mannelijke zweet. Ik keek naar boven en zag hem met zijn ogen dicht staan te genieten. Zijn mooie kale glanzende hoofd boven zijn gespierde borstkas met kort rood borsthaar erop. Even later riep hij dat hij ging komen en ik ging gulzig door. Even later proefde ik de heerlijke smaak van zijn sperma nog véél lekkerder dan zijn voorvocht. Ik hoefde niet per se klaar te komen in vond dit al geil genoeg. We kleedden ons aan en gingen naar huis. Binnen kort weer? Vroeg hij. Ja misschien wel zei ik heel koeltjes toen ik de kleedkamer uit liep. ......

0 reacties 158 bekeken cijfer: 7.2(41)

Gemiddelde cijfer: 7.6


Adidasboy

9 verhalen op DG

serie
Nieuw in de sportschool 8/?

Nu Jerry studeert en doordeweeks weg is komt Danny mij verrassen. Hij heeft wel veel contact met Jerry, zo blijkt en dat heeft ook weer een leuke terugkoppeling naar mij. Danny bloeit steeds meer open en zijn abonnement op de sportschool blijft gewoon lopen, ook al komt hij veel vaker naar mij toe voor een "training op niveau". Mijn wens is nog steeds om hem te ontmaagden, iets waarvan ik al in een vooruitlopende gedachte had vertaald in het zesde vervolgverhaal. Vooral de gedachte dat zijn dikker ontwikkelde eikel als een stevige flessenschrapper door me heen zou glijden maakt me al wat opgewonden. Maar eerst wil ik hem wat intiemer proeven. Met name zijn sperma dat ik tot nu dan alleen gevoeld heb bij zijn orgasme toen hij zijn broekje nog aan had toen ik hem samen met Jerry bij ons thuis heb gestreeld. Dat moment van drie erecties tegelijk voelen was best wel lekker. Vanavond staat Danny bij me voor de deur en nadat hij op de bank is geploft bekijk ik hem met meer aandacht dan gewoon. Ik zou hem eens willen pijen zonder condoom. Met condoom om heb ik hem al eens afgetrokken en zijn orgasme was best indrukwekkend. Behalve eerst gevoeld en later zijn goed gevulde condoom gezien komt ten slotte het proeven. Afwachten dus maar. Danny heeft zijn sneakers al in de gang uitgedaan en vertelt me wat hem op het hart ligt. Met Jerry heeft hij een berichtenuitwisseling gehad en nu laat hij het op zijn telefoon zien. De openhartigheid van Danny en Jerry is prettig om te lezen. Jerry moedigt hem aan om zichzelf te zijn en niet teveel in zijn schulp te kruipen. "Maak je wensen maar kenbaar; hij bijt niet!" En zodoende komt het plannetje tot uitvoering dat Danny al in zijn hoofd had toen hij naar me toekwam. Eerst relaxen we nog wat op de bank en dan gaat Danny naar de slaapkamer. Hij zegt even nodig te hebben en zal me roepen als hij zover is. Ik ben echt benieuwd wat hij nu weer van plan is, maar ik wacht rustig met spanning af wat hij in petto heeft voor me. Ik ga niet kinderachtig stiekem om het hoekje kijken wat hij allemaal uitspookt want dan is de spanning er natuurlijk af. Dat zou ook niet leuk voor hem zijn. Wel hoor ik wat geluid van wat omkleden lijkt me. Dan komt zijn verlossende woord eruit en kan ik binnenkomen. Wat hij verandert heeft is me niet direct duidelijk, behalve dat zijn blauwe Hummel broekje op zijn sporttas ligt. Hij heeft waarschijnlijk in de kast iets gevonden om aan te trekken onder zijn trainingsbroek. We hebben allebei toch wel hetzelfde aan is mijn eerste gedachte: sportbroekje, trainingsbroek, shirt en sokken. Danny stelt voor elkaar te strippen en hij wil met mij beginnen. We knuffelen en zoenen eerst voordat de strip zal plaatsvinden. Als ik hem wat dichter tegen me aandruk voel ik nog niet direct zijn erectie maar eerder een stevige bobbel. Bij mij begint wel iets langzaam te kloppen en dat geeft me al een lekker gevoel. Ik neem het voortouw en pulk het shirt uit zijn broek en trek dat langzaam omhoog. Zijn onbehaarde borst is mooi om te zien en zijn blonde krullen geven hem een leuk jongenskop met uitdagende blik in zijn ogen. Mijn shirt gaat nu ook uit en Danny streelt mijn borst aanstekelijk lekker. Het geeft wat reactie in mijn Adidas, maar dat voel ik vooralsnog zelf. Zijn hand gaat naar beneden en streelt nu over mijn trainingsbroek. Nu voelt hij mijn zacht opzwellende erectie. Ik kan het niet laten om bij hem hetzelfde te doen en ik voel nog niet direct de stevige rand van zijn eikel die ik verwachtte. Het lijkt of er iets stevigs draagt onder zijn broek. Het zal me vanzelf wel duidelijk worden en ik denk aan een strakke zwembroek of zo. Mijn broek wordt nu langzaam naar beneden getrokken en Danny ziet nu mijn donkerblauwe Adidas met lichtblauwe streepjes tevoorschijn komen. Mijn ruime maat laat nog niet direct de opgewonden staat van mijn stijver wordende erectie zien en hij wordt even met rust gelaten; Danny streelt hem nog niet. Ik ga op het bed zitten met mijn benen uit elkaar en laat Danny er tussenin staan. Het koord van zijn trainingsbroek trek ik los en trek hem een stukje naar beneden. Nu wordt me een beetje duidelijk dat hij zich toch heeft verkleed in de tijd dat ik even in de kamer achterbleef. Hij heeft het witte Adidas sprinter broekje met de blauwe streepjes aangetrokken van Jerry. De elastische band heeft hij goed strakgetrokken met het koordje zodat de pijpjes goed wijd zullen staan. Mijn hand glijd nu eerst naar binnen voordat ik de rest van zijn broek uittrek omdat het strelen van de zachte gladde stof zo heerlijk voelt bij deze opgewonden jongen. Ik voel dat hij inderdaad een stevige bobbel heeft, maar de stevige rand van zijn eikel voelt wat minder. Hij draagt er nog iets onder lijkt het wel. Dan gaat de broek verder naar beneden tot op zijn knieën. Een prachtig gezicht is het. Onder het witte broekje draagt hij een donkerblauwe tanga die zijn klokkenspel dichter tegen zijn lijf drukt en die door de opwinding die hij door zich heen voelt gaan toch lekker stevig laat voelen. De donkerblauwe kleur schijnt een beetje door het broekje heen en eerlijk is eerlijk: het staat hem geweldig. Een heel leuke verrassing dei ik me laat welgevallen. Zachtjes streel ik over het broekje en ik hoor hem duidelijk wat zwaarder ademhalen. Ik ga staan en geef hem een compliment. Nu streelt hij ook mijn Adidas en voelt mijn erectie. Die klopt stevig door en ik laat Danny lekker strelen totdat hij op volle sterkte is. Wat opvalt is de aandacht die hij heeft bij het langzaam heen en weer strelen over de volle lengte van mijn erectie. Die erectie zoekt nog een plaatsje bij hem en langzaam streel ik over zijn kont. Met meerdere aandacht glijd ik door zijn bilnaad, maar omdat hij een tanga aanheeft voel ik zijn sterretje niet optimaal. Maar dat geeft niet. Komt tijd komt raad en dat sterretje zal toch eens goed verwend worden te zijner tijd. Ik laat me op bed zakken en Danny komt weer tussen mijn gespreide benen staan. Zodoende stopt de stripact even en zachtjes streel ik weer over zijn kont. In de glimmende gladde stof voelt zijn kontje extra zacht aan en dan richt ik me op het vervullen van mijn wens. Ik laat Danny weten dat ik onder de indruk ben van zijn voorkomen. Deze potente jongeman is een mooie bloem die steeds verder opengaat en ik heb een lekker gevoel over hem. Danny's orgasme verdient meer aandacht dan tot nu toe werd gevoelt en gezien. Op de jongeman af vraag ik hem of ik hem eens een echte pijpbeurt mag geven. Hij weet van mijn vrijen met Jerry en dat ik zijn sperma slik. Daarop geeft Danny mij toestemming hem te pijpen. Mijn handen glijden weer over zijn broekje en ik voel duidelijk dat zijn erectie stevig in de tanga zit. Daarom glijd ik nu het broekje van onderen binnen en voel duidelijker zijn tanga. Die voelt nog droog aan en dat zegt toch wel iets over zijn beheersen van zijn opwinding. Verder gaat het strippen niet dan het duidelijk voelen van de elastische stof van zijn tanga. Mijn vingers glijden onder het elastiek door en dan voel ik zijn ballen lekker strak zitten. Ook zijn erectie wordt goed voelbaar en langzaam haal ik zijn stijve jongeheer naar buiten. Terwijl hij zijn broekje en tanga nog aanheeft steekt zijn erectie fier omhoog. Zijn eikel drukt zich donkerrood naar buiten en zijn stevige kraag wordt dikker. Als Jerry dit toch eens zou zien vanuit zijn studentenflat; maar ja dit is nu ons moment. Met mijn vingertoppen streel ik over de ribbels van zijn strak gespannen zak waar zijn gezwollen ballen wachten op ontlading. Die zitten nog half verstopt onder het broekje. Zijn erectie is nu wel maximaal en is prachtig om te zien, zo puur natuur zonder condoom: glad, strak en stevig omhoog. Voorzichtig lik ik zijn eikel en neem hem in mijn mond. Danny kreunt zachtjes als hij mijn tongbewegingen voelt glijden over zijn mannelijkheid. Om hem niet te snel te laten klaarkomen lik ik ook de volle lengte van de schacht buitenom totdat mijn neus in de zachte stof van het broekje steekt. Ik haal maar eens diep adem voordat ik hem echt helemaal in me voel. Langzaam terug likkend langs zijn stijve neem ik zijn eikel weer in mijn mond en ga langzaam dieper. Met mijn handen masseer ik zijn kont en dat laat hem zachtjes kreunen. Hij moet er wel een lekker gevoel bij hebben lijkt me. Het voelt lekker om met zijn erectie te spelen. Zuigend en sabbelend rond zijn eikel voel ik de zachte kloppingen van zijn opgewondenheid. Als voorbode op wat komen gaat proef ik duidelijk iets van voorvocht uit hem druipen. Hoe smaakt sperma? Daarover zijn de meningen verdeeld, maar wie het lekker vindt om te slikken weet dat het beste. Omschrijvingen zijn vaak heel persoonlijk en de ervaringen ook. Ik vind het lekker om zowel mijn eigen sperma te proeven als dat van Jerry. Hoe dat van Danny smaakt zal ik zo te weten komen. Zijn ademhaling klinkt dieper en zwaarder naarmate ik hem dieper in mijn mond neem. Om toch maximaal van zijn orgasme te genieten zal ik toch meer nadruk leggen op sabbelen en zuigen op zijn eikel. Die lift dan voor in mijn mond, zodat ik zoveel mogelijk zal kunnen proeven voordat het over mijn tong direct in mijn keel spuit. Met mijn beide handen werk ik Danny naar zijn orgasme toe. Zachtjes zuigend en sabbelend over zijn eikel streel ik met één hand over zijn als kokosnoten zo groot voelende ballen en de andere streelt over zijn erectie. Zijn kreunen wordt luider en zijn ademhalen is hijgend diep. Ik kan er nu niets meer aan doen dat hij op springen staat. Plotseling is het moment daar: een schok schiet door zijn ballen en een sterk pulserende pompbeweging trilt door zijn erectie. Het langverwachte moment is daar en de beloning ook. In een heftig orgasme spuit hij golven sperma in mijn mond. Heerlijk warm jongenszaad dat met volle stralen alle hoeken van mijn mond en keel vult. In mijn Adidas is het ook feest, want dit is niet droog te houden. Ook ik spuit me leeg en Danny zal dat aan mijn reageren wel hebben gemerkt. Langzaam, langzaam zwakt de opwinding af en voor mijn gevoel laat ik druppel voor druppel heerlijk over mijn tong gaan. Ik melk hem leeg voor zover dat gaat en tot slot stop ik zijn klokkenspel weer terug in zijn tanga onder zijn broekje. Wat heb ik genoten van deze sessie. We gaan samen douchen en we masseren elkaar een beetje. Danny's kontje krijgt nu wat extra aandacht, want wie weet wat er komen gaat als hij weer voor mijn deur staat. Hij trekt zijn blauwe Hummel weer aan en met een voldaan gezicht gaat hij naar huis. Tot ziens! ......

0 reacties 87 bekeken cijfer: 7.8(14)

Spring naar pagina:
(51 pagina's)


::: digiGOP.nl :::
Klik hier en steun digiGOP met een DONATIE
OF DONEER via
Je kunt digiGOP ook steunen door digits te kopen of iets uit onze XXXSHOP te bestellen
::: digiGOP.nl :::

Bisexual lovers are the best
What do you think?
Bisexual lovers are the best lovers
Gay lovers are the best lovers
Hetro lovers are the best lovers


login om te stemmen
::: digiGOP.nl :::
::: digiGOP.nl :::


© digiGOP.nl 2002 - 2018 | Adverteren | Disclaimer | Help | Contact/Helpdesk | Mobiele versie